Jest to główny element drukowany różnych urządzeń elektronicznych (w tym komputerów), do którego podłączone są pozostałe podzespoły. Od parametrów płyty głównej zależy m.in. szybkość, z jaką dane przepływają pomiędzy poszczególnymi komponentami komputera – m.in. procesorem centralnym, kartą graficzną, urządzeniami magazynującymi dane (np. dyskami twardymi) i urządzeniami zewnętrznymi, podłączanymi np. przez porty USB czy FireWire.
Głównymi elementami płyty głównej są: mostek północny podłączony do procesora – zawiera m.in. kontroler pamięci, i mostek południowy – zawierający kontrolery, np. PCI, PCI Express, AGP, USB oraz kontrolery dysków twardych – ATA, SATA CZY SCSI.
Istotnym elementem jest chipset płyty głównej i podstawka procesora. To od tych elementów zależy możliwość zainstalowania danego typu procesora na konkretnej płycie głównej, czy też obsługa konkretnych typów pamięci (np. DDR-RAM, RD-RAM).
Obecnie najatrakcyjniejszym chipsetem do procesorów firmy AMD jest nForce firmy Nvidia. Zapewnia on wysoką wydajność, obsługuje najnowsze rodzaje pamięci operacyjnych. Występuje w różnych wersjach, pierwsze modele dostosowane były do współpracy z procesorami AMD Athlon i Duron, obecnie – istnieją wersje dla procesorów Opteron i Phenom. Procesory firmy Intel korzystają z układów własnych tej firmy.
Niektóre płyty główne wyposażone są w zintegrowane układy. Mogą to być wbudowane procesory graficzne, dźwiękowe, kontrolery sieci Ethernet czy bezprzewodowej WiFi.
W przypadku kart graficznych należy liczyć się z dość ograniczoną wydajnością w zastosowaniach innych, niż np. prace biurowe. Wiąże się to z miniaturyzacją tych układów, i – z założenia – przeznaczeniem ich na segment mniej wymagających użytkowników. Inna sytuacja zachodzi w przypadku komputerów przenośnych, np. laptopów, gdzie komponenty te muszą celowo zostać zminiaturyzowane, i z tego powodu – zwykle wbudowane w płytę główną.
