Pierwszy komputer przenośny zaprojektowany został pod koniec lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku dla NASA. Kosztował od 8000 do 10000 USD, posiadał 360 KB pamięci. Mimo, że rozwiązanie okazało się bardzo przyszłościowe, przegrało batalię o rynek, głównie ze względu na brak kompatybilności z architekturą x86.
Później pojawiały się inne konstrukcje, określane jako „przenośne”, choć ważyły w przybliżeniu od 9 do 14 kg. Przykładem takiego tworu był względnie lekki, bo ważący „zaledwie” 7.25 kg Macintosh Portable, wypuszczony na rynek w 1989 r.
Wysokie gabaryty tych urządzeń wynikały z zastosowania ciężkiego, kwasowo-ołowiowego akumulatora jako jednostki zasilającej. W powyższym produkcie firmy Apple, dysk twardy o pojemności 40 MB został umieszczony poza jednostką centralną.
Od początku lat 90. ubiegłego wieku zaczęto tworzyć rozróżnienie między komputerami przenośnymi: notebookami nazywano mniejsze komputery, rozmiarami zbliżone do pojedynczej kartki A4, posiadające własne zasilanie w postaci wbudowanego akumulatora. Większe urządzenia, potrzebujące zewnętrznego zasilania, określano jako laptopy. Obecnie oba te pojęcia stosuje się wymienialnie na określenie osobistych komputerów przenośnych, mogących (lepiej lub gorzej) zastąpić komputer stacjonarny.
Mniejsze modele, przeznaczone w zasadzie tylko do korzystania z sieci (obsługi poczty email, przeglądania Internetu) lub prostych prac biurowych, to netbooki. W tej ostatniej grupie wśród komponentów przeważają podzespoły zminiaturyzowane, nie przykłada się za to uwagi co do ich wydajności. Stąd, na netbookach instalowany zwykle bywa Windows XP lub CE, czy też dystrybucje Linuksa „podrasowane” tak, by uruchamiały się jak najszybciej (często w czasie krótszym niż 10 sekund). W zasadzie zakup netbooka ma sens głównie wtedy, gdy potrzebujemy mieć dostęp do sieci z wielu miejsc, a przemieszczasz się w miarę często, ze względu na np. specyfikę pracy.
Inna odmianą miniaturowych komputerów są palmtopy i smartfony, przy czym te drugie są w zasadzie palmtopami rozbudowanymi o funkcje telefonu komórkowego.
Palmtop jest miniaturowym komputerem (stąd nazwa, gdyż palm w języku angielskim oznacza dłoń), przeznaczonym do wykonywania rutynowych zadań, jak przeglądanie sieci, prowadzenie korespondencji email, zarządzanie kontaktami i zadaniami... Pierwsze urządzenie tego typu – Palm Pilot PDA – zostało wprowadzone w 1995 przez firmę Palm. Urządzenie początkowo znalazło zastosowanie głównie u odbiorców biznesowych, którzy na bieżąco potrzebowali kontaktować się ze swoimi klientami czy też śledzić informacje online. Obecnie funkcje te z powodzeniem wykonują smartfony, a produkty te dostępne są szerokiej rzeszy zainteresowanych.
